Από προτάσεις κύριοι ;

Δύο περίπου εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου, κι ενώ στα κεντρικά ΜΜΕ της χώρας ο «διάλογος» της εκλογικής αντιπαράθεσης εξαντλείται σχεδόν με τις … μεταγραφές πολιτικών προσώπων από το ένα κόμμα στο άλλο, ίσως θα πρέπει ν’ ασχοληθούμε λίγο και με τα πιο … κοντινά και σίγουρα πιο σοβαρά μας θέματα.

Ερωτήματα όπως «Ποιος είναι ο αναπτυξιακός -και όχι μόνο- σχεδιασμός των κομμάτων για την Μακεδονία και τη Θράκη ;», «Ποιες είναι οι προτάσεις τους ;», θα πρέπει κάποια στιγμή, στον ελάχιστο χρόνο που απομένει, να «πέσουν στο τραπέζι» και να συζητηθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε οι πολίτες των δύο αυτών, ζωτικών για τη χώρα περιοχών, να μπορούν να βγάλουν όσο γίνεται πιο τεκμηριωμένα και ασφαλή συμπεράσματα για τις αποφάσεις τους.

Στο κίνημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, εδώ και μήνες, έχουμε καταθέσει και δημοσιεύσει τις προτάσεις μας, οι οποίες υπήρξαν και ο βασικός κορμός του προγράμματος του συνδυασμού «Μακεδονία - Θράκη - Ελλάδα μας» του Τ. Κουίκ στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές για την Περιφέρεια ΑΜΘ.

 Η Μακεδονία και η Θράκη, είναι περιοχές οι οποίες διαχρονικά προμήθευαν την ελληνική αγορά, αλλά ενίσχυαν και τις εξαγωγές της χώρας, με πληθώρα αγαθών και υπηρεσιών. Το εξαιρετικό γεωμορφολογικό τους περιβάλλον, με μεγάλες σε έκταση και εύφορες πεδιάδες, πλούσιες σε αλιεία θάλασσες, βουνά γεμάτα βοσκοτόπια (κατάλληλα για κτηνοτροφία) και σημαντικά ποτάμια, αλλά και η ύψιστης σημασίας γεωστρατηγική τους τοποθεσία, επιβάλουν την αμέριστη προσοχή και την απόλυτη προτεραιότητα στον αναπτυξιακό σχεδιασμό κάθε κυβέρνησης.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει :

• να χορηγηθούν κίνητρα στον αγροτικό, κτηνοτροφικό, αλιευτικό, κλπ, πληθυσμό της περιοχής, προκειμένου να κάνει το κρίσιμο βήμα προς την ανάπτυξη και την ευημερία. Παράδειγμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η επαναλειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Οποιοσδήποτε αναλάβει την αξιοποίησή της, πρέπει να εγγυηθεί ταυτόχρονα και την αναβάθμισή της. Μόνο με αυτό τον τρόπο οι αγρότες θα καλλιεργήσουν πάλι ζαχαρότευτλα, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Η τόνωση δεν μπορεί να επέλθει με το ξεπούλημα σε ιδιωτικά συμφέροντα μέσω των ΕΟΖ
•  να προωθηθεί η ενίσχυση της λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με  κίνητρα στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και παράλληλα την οικονομική τους ελάφρυνση μέσω της μείωσης του ΦΠΑ, σε επίπεδα τα οποία θα ενθαρρύνουν τους επιχειρηματίες να συνεχίσουν τις δραστηριότητες τους, ενώ παράλληλα θα  προσελκύσουν και νέες επενδύσεις
• να καθιερωθούν πιο αυστηροί, καθημερινοί έλεγχοι στα ελληνικά σύνορα, σχετικά με την παράνομη εισαγωγή αγαθών από γειτονικές χώρες, η οποία φθείρει ανεπανόρθωτα την εθνική οικονομία, με σύγχρονο εξοπλισμό ελέγχου, αλλά και με επαρκές και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό
• να αξιοποιηθεί άμεσα ο ορυκτός πλούτος, όπως π.χ. τα τεράστια κοιτάσματα ζεόλιθου στα Πετρωτά Θράκης. Είναι απαράδεκτη η εισαγωγή ζεόλιθου για την επεξεργασία (ως φυσικό φίλτρο) υδρογονανθράκων, ενώ μόνο στη Θράκη υπάρχουν κοιτάσματα 100 εκατομμυρίων τόνων
• να απαγκιστρωθεί το Ελληνικό Κράτος από την εμμονή του στην εξόρυξη χρυσού, γιατί το μοναδικό αποτέλεσμα θα είναι η καταστροφή της Μακεδονίας και της Θράκης. Το περιβάλλον θα υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες, ο τουρισμός θα πληγεί σημαντικά, ειδικά στη Χαλκιδική που είναι περιοχή «πυλώνας» για τον ελληνικό τουρισμό, και τελικά θα ερημώσει λόγω της φοβερά επικίνδυνης για τους κατοίκους κατάστασης που έχει ήδη διαμορφωθεί
• να δοθεί έμφαση στην τουριστική διαφήμιση της Μακεδονίας και της Θράκης, ώστε να γίνουν σημεία προσέλκυσης μαζικού τουρισμού από το εξωτερικό. Τόνωση του διαχρονικού καλοκαιρινού τουρισμού αλλά και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η Μακεδονία και η Θράκη στον τομέα του χειμερινού, ιστορικού, οικολογικού καθώς και του θρησκευτικού τουρισμού
• να δοθεί έμφαση στην αναβάθμιση και όχι την παραχώρηση των, εξαιρετικά σημαντικών για τη χώρα (οικονομικά και γεωστρατηγικά), λιμένων της περιοχής, αλλά και για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων στα νησιά του Β. Αιγαίου και την εξυπηρέτηση των εκεί κατοίκων, τη διευκόλυνση του διαμετακομιστικού εμπορίου και την ανάπτυξη της εμπορικής τους δραστηριότητας. Παράλληλα, ιδιαίτερη προσοχή θα  πρέπει να δοθεί στην αναβάθμιση επίσης των αεροδρομίων της Μακεδονίας και της Θράκης, καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για την ανατροπή των αποφάσεων παραχώρησής τους σε ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και κατασκευή ενός νέου εμπορικού αεροδρομίου (CARGO) για μεταφορά αγροτικών και άλλων προϊόντων προς το εξωτερικό, και φυσικά
• να αναληφθεί άμεσα κάθε πρωτοβουλία και νομοθετική παρέμβαση, που θα τονώσει τον πρωτογενή τομέα, με στόχο την αυτάρκεια

Δεσμεύσεις των Ανεξαρτήτων Ελλήνων αποτελούν επίσης :

1. Ο περιορισμός των δραστηριοτήτων του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής αυστηρά και μόνο στην άσκηση των διπλωματικών του καθηκόντων. Παράλληλα, καμία παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας στα Σκόπια

1. Η απαγόρευση δημιουργίας Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (Ε.Ο.Ζ.)

1. Η αποτροπή της παραχώρησης διαχείρισης των υδάτινων πόρων

Η Μακεδονία και η Θράκη, τόσο λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, όσο και της εξαιρετικής γεωμορφολογίας τους, μπορούν και πρέπει να παίξουν πρωτεύοντα ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Στόχος μας και απαράβατος κανόνας, να το πετύχουμε χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς καμία παραχώρηση

Ιδού το "πεδίον της μάχης"

Με την έναρξη (αισίως) αυτής της προεκλογικής περιόδου, θα πρέπει -κατά τη γνώμη μου-  να τεθούν κάποια βασικά ερωτήματα, πάνω στα οποία όλοι οι πολιτικοί φορείς που θα ζητήσουν την ψήφο των πολιτών, υποχρεωτικά θα κληθούν να απαντήσουν.

Ερωτήματα που αφορούν τόσο το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, όσον αφορά τους τομείς της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης, της υγείας κλπ, όσο και το μέλλον, τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας μας μέσα στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς.

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό απ’ όλους, ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανένα θέμα να αντιμετωπισθεί μεμονωμένα, ανεξάρτητο απ’ όλα τα άλλα. Τα ζητήματα που αφορούν την αντιμετώπιση (πχ) της ανεργίας, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό, εκείνα της υγείας και επηρεάζονται από εκείνα της εκπαίδευσης (και όχι μόνο).

Κατά συνέπεια, η αντιμετώπιση, ή καλύτερα η ύπαρξη προτάσεων που θα οδηγεί σε λύσεις που θα αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα, και δημιουργήθηκαν σε μεγάλο βαθμό (αν όχι αποκλειστικά) από τις λανθασμένες πολιτικές δεκαετιών που βασίζονταν στο πελατειακό κράτος και την παρασιτική οικονομία των «δικών μας» ανθρώπων, και οξύνθηκαν ή -αν θέλετε- βγήκαν στην επιφάνεια με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων τεσσάρων ετών, μετατρέποντας ουσιαστικά τη χώρα μας σ’ ένα απέραντο εργαστήριο οικονομικών πειραμάτων που κόστισαν ζωές, οι προτάσεις αυτές θα πρέπει να έρχονται σε ρήξη με όλο αυτό το σαθρό σύστημα, εάν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε.

Με ποιο τρόπο λοιπόν το κίνημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων μπορεί να δώσει απαντήσεις σε όσα ανωτέρω αναφέρονται ;

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης» του κινήματος «η χώρα μας δεν έχει ανάγκη από ένα πρόγραμμα παρατεταμένης λιτότητας, αλλά ακριβώς από το αντίθετο, δηλαδή από ένα ριζοσπαστικό Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, με στόχους και προτεραιότητες που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εθνικής οικονομίας και της κοινωνίας, σε τομείς όπου η χώρα μας έχει συγκριτικό πλεονέκτημα. Μόνο η εφαρμογή ενός τέτοιου εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης και ανάπτυξης μπορεί να δημιουργήσει τις ικανές, αλλά και αναγκαίες συνθήκες, για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση. Σκοπός των Ανεξάρτητων Ελλήνων είναι η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και η δημιουργία μιας κοινωνίας δικαίου, αξιοπρέπειας και ίσων ευκαιριών».

Θέτοντας λοιπόν εξ αρχής ως βασικούς άξονες πολιτικής κατεύθυνσης την «ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και τη δημιουργία μιας κοινωνίας δικαίου, αξιοπρέπειας και ίσων ευκαιριών», απορρίπτοντας ταυτόχρονα τις πολιτικές της παρατεταμένης λιτότητας, στην ουσία έρχεσαι σε ρήξη με το σύνολο των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζονται στην Ελλάδα.

Πώς όμως μπορεί κάτι τέτοιο να καταστεί εφικτό ;

Σίγουρα όχι ανακυκλώνοντας στην εξουσία πρόσωπα και πολιτικές που έχουν καταδικασθεί από την πραγματικότητα της σημερινής κατάστασης που βιώνουν καθημερινά εκατομμύρια συμπολίτες μας.

Σίγουρα όχι διατηρώντας στην πρώτη γραμμή της πολιτικής επικαιρότητας εκείνους που με προσωπικές τους πολιτικές αποφάσεις, υπέγραψαν επιστολές εθνικής υποτέλειας και εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας.

Και σίγουρα όχι με τα υποκατάστατα (κοινώς «δεκανίκια») των πολιτικών φορέων (νεότευκτων και μη) που οι ίδιοι δημιούργησαν είτε για να θολώσουν το πολιτικό σκηνικό, αποπροσανατολίζοντας τους Έλληνες με μπερδεμένες θεωρίες, που μπορεί σε κάποιους να ακούγονται όμορφες, στην ουσία όμως αποτελούν ευθεία προέκταση του ίδιου πολιτικού  συστήματος που ευθύνεται για τα δεινά που πλήττουν σήμερα την Ελλάδα, είτε ευελπιστώντας να διασωθούν οι ίδιοι από τις (όποιες) πολιτικές αλλά και ποινικές ευθύνες που πιθανό να τους βαρύνουν.

Εάν λοιπόν θέλουμε ως κράτος (και όχι ως χώρα) να απεμπλακούμε από ότι για χρόνια τώρα ταλανίζει τους Έλληνες, θα πρέπει να αφοσιωθούμε :

• στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα διέπεται από σεβασμό στις αρχές και τις αξίες της δημοκρατίας
• στην εξυγίανση της πολιτικής και οικονομικής ζωής με συστηματική καταπολέμηση της διαφθοράς και του παλαιοκομματικού - πελατειακού κράτους
• στη συγκρότηση ενός κράτους αποτελεσματικού και αξιόπιστου, με ρόλο επιτελικό, που θα ελέγχει χωρίς να ρυθμίζει ασφυκτικά την ελεύθερη λειτουργία της αγοράς
• στην εργασία ως πηγή δημιουργίας εθνικού πλούτου, αλλά και ως βασικού στοιχεί-ου κοινωνικής συνοχής
• στη χάραξη οικονομικής πολιτικής με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανακούφιση των μη προνομιούχων Ελλήνων
• στην αποτελεσματική, με συγκεκριμένες πολιτικές, αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα των νέων
• στη δημιουργία σταθερού οικονομικού περιβάλλοντος
• στην προώθηση μιας οικονομίας που βασίζεται στην Εκπαίδευση, την Έρευνα και την Καινοτομία
• στην ανασυγκρότηση των παραγωγικών δραστηριοτήτων (κυρίως στους στρατηγικούς τομείς εθνικής προτεραιότητας)

όπως επιγραμματικά αυτά αναφέρονται στο «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης» των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αλλά και μια σειρά άλλων πολιτικών κατευθύνσεων που, ελπίζω, να γίνουν αντικείμενο μιας ευρείας πολιτικής συζήτησης και ανταλλαγής επιχειρημάτων

Σε καμία πάντως περίπτωση στην επένδυση ενός κλίματος κατατρομοκράτησης της ελληνικής κοινωνίας, με σκοπό την παραπλάνηση των ψηφοφόρων και την άγρα ψήφων.

Ιδού λοιπόν το «πεδίον της μάχης», κι ο καθένας, απλός ψηφοφόρος ή απ’ όσους ζητάμε την ψήφο τους, ας αναλάβει τις προσωπικές του ευθύνες.

Ποια συνεργασία ;!

Παρά τις επανειλημμένες τον τελευταίο καιρό παρεμβάσεις, τόσο του προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Π. Καμμένου, όσο και του εκπροσώπου του κινήματος βουλευτή Επικρατείας κ. Τ. Κουίκ όσον αφορά το θέμα της συνεργασίας των ΑΝ.ΕΛΛ. με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., θα πρέπει ίσως να διατυπωθεί ακόμη σαφέστερα, γιατί μια τέτοια συνεργασία ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει.

Και δεν μπορεί να υπάρξει διότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με βάση τις αποφάσεις του Ιδρυτικού του Συνεδρίου, «απέχει έτη φωτός» τόσο από τις ανάλογες αποφάσεις του Ιδρυτικού Συνεδρίου των ΑΝ.ΕΛΛ., όσο και από τις βασικές θέσεις πολιτικής του κινήματος.

Με ποιο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. λοιπόν μπορεί να συνεργασθούν οι ΑΝ.ΕΛΛ. ;!

Αυτού που στις αποφάσεις του Συνεδρίου του αναφέρει : «Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους» και «Επαναδιαπραγματευόμαστε τις δανειακές συμβάσεις, ακυρώνουμε τους επαχθείς όρους τους, θέτοντας ως πρώτο θέμα τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, πραγματοποιώντας λογιστικό έλεγχο» ή αυτού που ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας με συνέντευξη του στην Γουόλ Στρητ Τζέρναλ υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς πράξεις και ο βουλευτής του κόμματος κ. Σταθάκης προσδιόρισε το επαχθές του χρέους στο … 5% ;!

Αυτού που αναφέρει ότι : «Απαιτείται, μια νέα διαδικασία νομιμοποίησης για τους μετανάστες "χωρίς χαρτιά" και μια νέα διαδικασία πολιτογράφησης για όσους ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, η ισότιμη και δίκαιη αντιμετώπιση των μεταναστών που εργάζονται και η άμεση παροχή ιθαγένειας σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα. Προχωρούμε στην κατάργηση των σημερινών απάνθρωπων κέντρων κράτησης αλλοδαπών και στη δημιουργία ανοιχτών κέντρων διαβίωσης με αξιοπρεπείς όρους», τη στιγμή που το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα σε συνδυασμό με την αθρόα είσοδο παράνομων μεταναστών, την οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην οριστική συρρίκνωση του έθνους στα επόμενα 40 χρόνια ;!

Του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. των Κουρουμπλή και Μιχελογιαννάκη (αλλά και των Βουδούρη και Παραστατίδη) που ψήφισαν το πρώτο μνημόνιο ως βουλευτές (τότε) του ΠΑΣΟΚ ;!

Του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που βουλευτές του φωτογραφίζονται κάτω από την αποσχιστική σημαία της «Δυτικής Θράκης», που μουσουλμάνος βουλευτής του, σε συνάντηση με το σημερινό υπουργό Παιδείας, ανέφερε «ας κάνουμε δημοψήφισμα στη Θράκη για το ποια είναι η μητρική γλώσσα των μουσουλμάνων» και των δίγλωσσων αφισών στις πρόσφατες Αυτοδιοικητικές εκλογές ;!

Αυτού που υποψήφιος Ευρωβουλευτής του λέει «αποκαλώ τη Μακεδονία με το όνομά της, Μακεδονία όπως όλος ο κόσμος», των αφισών με αναφορά στη «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και, στην «πιο light» των περιπτώσεων, ως θέση του για το όνομα της ΠΓΔΜ έχει το «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό» ;!

Μήπως του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που αναφέρει πως : «Χρειάζεται να απαλλοτριωθεί και να αξιοποιηθεί για τις κοινωνικές ανάγκες ολόκληρη η εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία», «Να γίνει πλήρης χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας, να επιβληθεί η από-δημοσιοϋπαλληλοποίηση των κληρικών και η ένταξή τους, μέχρι να μπορούν να συντηρούνται από τις εισφορές των πιστών ή από άλλο επάγγελμα» ;!

Αυτού που ζητά : «Πλήρη συνδικαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους τους στρατιώτες και τους κατώτερους αξιωματικούς», «Εκλογή και δικαίωμα ανάκλησης όλων των αξιωματικών από τους στρατιώτες» οδηγώντας ουσιαστικά στην πλήρη διάλυση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, ή μήπως αυτού που ζητά «Κατάργηση κάθε αυτοδιοίκητου των σωμάτων ασφαλείας. Υπαγωγή τους στον έλεγχο των μαζικών οργανώσεων του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας και μετατροπή τους σε πολιτοφυλακές» ;!

Όχι λοιπόν κύριοι. Με αυτές (και τόσες άλλες) βασικές πολιτικές θέσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.,  οποιαδήποτε συνεργασία με αυτό το κόμμα, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΑΣΥΖΗΤΗΤΗ από τη βάση του κινήματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.-

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΥ

Δεν θα έπρεπε κανείς να διαθέτει … μαντικές ικανότητες για να προβλέψει το αποτέλεσμα της χθεσινής ψηφοφορίας στη Βουλή των Ελλήνων. 

Η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, καταψηφίσθηκε από το σύνολο των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ (αν εξαιρέσει κανείς την κα Τζάκρη) που στηρίζουν την κυβέρνηση. Όχι διότι πείσθηκαν από την ανταλλαγή επιχειρημάτων κατά τη συζήτηση στη Βουλή και πιστεύουν πως στη χώρα πραγματικά επιτελείται έργο, αλλά διότι γνωρίζουν καλά πως σε περίπτωση προκήρυξης νέων εθνικών εκλογών, οι θέσεις που με τόση ζέση ζεσταίνουν στα βουλευτικά τους έδρανα, όταν τύχει να παρακολουθούν κάποια από τις συνεδριάσεις της Βουλής, κινδυνεύουν άμεσα.

Η Δευτέρα 12 Νοεμβρίου του 2013, ξημέρωσε χωρίς τίποτε στη χώρα να είναι διαφορετικό. Τίποτε ;

Όχι. Αυτό που έχει απλά επιβεβαιωθεί, είναι το ότι η πολιτική πρακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως αυτή εκφράζεται σήμερα πλέον και από τον ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθεί κατά γράμμα το ρόλο που έπαιζε στα χρόνια που μεσολάβησαν, τουλάχιστον από το 1996 και μετά. Αυτή ενός συστημικού κόμματος, που παλεύει για να διατηρήσει τη θέση του, τόσο όσον αφορά τη θεσμική του εκπροσώπηση στη Βουλή, όσο και στην κοινωνία.

Σαφώς και η πρόταση δυσπιστίας θα κέρδιζε τις θετικές ψήφους του συνόλου της αντιπολίτευσης, αν εξαιρέσει κανείς την … ακατανόητη (το λιγότερο) στάση της ΔΗΜΑΡ και κάποιων ανεξάρτητων (;) βουλευτών.

Αυτό που η πρόταση αυτή δεν υπήρχε περίπτωση να κερδίσει, ήταν η θετική έκβαση του στόχου της. Η πτώση δηλαδή της κυβέρνησης. Και αυτό, εάν δεν το γνώριζαν, θα έπρεπε να το είχαν προβλέψει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που στήριξαν την προσωπική πρωτοβουλία του προέδρου τους κ. Τσίπρα, για την κατάθεση αυτήν τη -χρονικά- πολιτική στιγμή, αυτής της πρότασης.

Αυτή τη στιγμή, που οι διαφωνίες επί σοβαρών πολιτικών θεμάτων και επιλογών της κυβέρνησης, συναντούσε τις (αν μη τι άλλο) έντονες διαφωνίες στο εσωτερικό τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και -κυρίως- της Νέας Δημοκρατίας. Με ανοιχτά τα «μέτωπα» τόσο για το νέο ενιαίο φόρο στα ακίνητα που ουσιαστικά θα οδηγήσει στη δήμευση κάθε ιδιωτικής περιουσίας, την απελευθέρωση των πλειστηριασμών ακινήτων, την τραγική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων που οδηγεί στη σίγουρη μείωση (κι άλλο) των συντάξεων με την απαίτηση και της τρόικα, με τις άμεσα επικείμενες απολύσεις και άλλων δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων, και φυσικά με την επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2014.

Εάν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχαν λάβει υπ’ όψιν τους τα ανωτέρω (και πολλά περισσότερα), ακόμη-ακόμη και αυτή την «Προγραμματική Συμφωνία»  μεταξύ των προέδρων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ η οποία υπεγράφη πριν λίγες μόλις ημέρες και ουσιαστικά έφερνε «εις γάμου κοινωνία» τα δύο αυτά κόμματα, αλλά και τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στο Mega όπου μέσα σε μία μόλις πρόταση, παρείχε πλήρη στήριξη στο alter ego του πια κ. Βενιζέλο, δεν θα είχαν σε καμία περίπτωση συμφωνήσει στην κατάθεση ΤΩΡΑ αυτής της πρότασης δυσπιστίας.

Όσο κι αν στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας, καμία πρόταση δυσπιστίας, για όσο σοβαρούς λόγους κι αν είχε για να κατατεθεί, τελικά δεν υπερψηφίσθηκε, όσο κι αν το θέμα της ΕΡΤ (που αποτέλεσε την αφορμή) και της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στην πληροφορία προστατεύεται Συνταγματικά (αρθ. 5^Α), η χρονική στιγμή που επελέγη για να κατατεθεί αυτή η πρόταση μομφής, το μόνο που τελικά καταφέρνει είναι η παράταση ζωής κατά έξι τουλάχιστον μήνες, αυτής της εθελόδουλης κυβέρνησης.

Η σιγουριά δε των κυβερνώντων για την καταψήφιση της πρότασης ήταν τέτοια, που την ίδια στιγμή που διεξαγόταν η συζήτηση στη Βουλή επί της πρότασης, υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη συνέχιζαν τις επαφές τους με τον κ. Τόμσεν και τους άλλους υπαλλήλους της τρόικα, σαν να μην συνέβαινε τίποτε απολύτως. Σα να γνώριζαν εκ των προτέρων ότι θα βρίσκονται και την επόμενη μέρα στις θέσεις τους, σα να ήταν απόλυτα σίγουροι ότι όσα μεταξύ τους ("αφεντικά" και "υπάλληλοι") συμφωνήσουν, τελικά θα εφαρμοσθούν γιατί απλά, τίποτε δεν θα αλλάξει.

Υπάρχουν όμως και τομείς που η πρόταση αυτή, θα έχει επιτυχίες. Θα πετύχει σίγουρα την, αμφίβολη μέχρι πριν, συσπείρωση των κυβερνητικών βουλευτών, όχι γύρω από τους αρχηγούς και κατ’ επέκταση την εφαρμογή του κυβερνητικού προγράμματος, αλλά γύρω από την κατοχύρωση, για λίγους έστω ακόμη μήνες, της παχυλής βουλευτικής τους αποζημίωσης. Θα πετύχει τον άμεσο κατευνασμό των αντίθετων φωνών μέσα στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδίως μετά τα όσα ευθαρσώς ανέφερε ο κ. Τσίπρας στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, και ιδίως από την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του κ. Λαφαζάνη. Θα πετύχει δε και την ανεμπόδιστη προεδρία της ΕΕ από την Ελλάδα, η οποία ξεκινά από 1^ης Ιανουαρίου 2014 και ισχύει για ένα εξάμηνο, την οποία διακαώς επιθυμεί η κυβέρνηση (γι’ αυτό και η επέμβαση στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ) ώστε να μπορέσει -κάπως- να διαχειρισθεί ένα ενδεχόμενο, και διόλου απίθανο, στραπάτσο στις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές του Μαΐου.

Το μόνο λοιπόν που πραγματικά και ουσιαστικά πέτυχε αυτή η άκαιρη πρόταση δυσπιστίας, είναι η παράταση του χρόνου ζωής αυτής της εθελόδουλης (το ξαναγράφω) κυβέρνησης. Μία παράταση που θα διαρκέσει σίγουρα μέχρι τα μέσα Μαΐου, οπότε και επανέρχεται το Συνταγματικό δικαίωμα κατάθεσης, νεότερης παρόμοιας πρότασης.

Και κάπως έτσι, η Δημοκρατία μετατρέπεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς, με όση αρνητικά φορτισμένη έννοια μπορεί να προσδώσει κανείς σε αυτή τη λέξη.

Εκτός εάν, κάποιο άλλο απροσδόκητο και πάλι (και ενσυνείδητο) γεγονός, επηρεάσει άμεσα τις πολιτικές εξελίξεις, και  φέρει -επιτέλους- στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής της χώρας, την πραγματική έννοια και λειτουργία του κοινοβουλευτικού δημοκρατικού πολιτεύματος. Αυτό του καλώς εννοούμενου δημοκρατικού διαλόγου, χωρίς Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν εσωκομματικές έριδες και διαφωνίες.

Αυτό του οποίου βασική αρχή, αποτελεί η κοινωνική δικαιοσύνη.