ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ;

07:15 η μελωδία από το ξυπνητήρι του κινητού τηλεφώνου, καθημερινά συνεπής στην ρύθμιση που έχω.

Άλλη μια μέρα ξεκινά.

Σε δέκατα δευτερολέπτου συνειδητοποιώ (και πάλι τους τελευταίους 3 μήνες) την πραγματικότητα ... άνεργος.

Και τότε... γιατί το ξυπνητήρι έχει παραμείνει σε αυτή την κατάσταση ;

Γιατί δε μ’ αφήνει στην μακαριότητα του βραδινού ύπνου ; Έστω και χωρίς πλέον όνειρα, ή καλύτερα, χωρίς τα όνειρα εκείνα που κάθε αισιόδοξος από τη φύση του άνθρωπος, θα μπορούσε να δει.

Από επαγγελματική διαστροφή ;

23 χρόνια συνεχούς εργασίας, δεν μπορούν να διαγραφούν μεμιάς από τη μνήμη, ούτε καν ως ... συνήθεια.

Σήμερα όμως, κάτι είναι διαφορετικό.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, η Εθνική κυριαρχία της χώρας έχει εκχωρηθεί αμετάκλητα, ανεπιφύλακτα και άνευ όρων, στους δανειστές της.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, γνωρίζω ότι εάν οι φόροι του ελληνικού κράτους δεν επαρκούν για να πληρωθούν τα φάρμακα των καρκινοπαθών και οι εφημερίες των ιατρών στα Δημόσια Νοσοκομεία, και ταυτόχρονα οι τόκοι και τα χρεολύσια της  χώρας, είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε τους δανειστές και όχι την Δημόσια Υγεία.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, γνωρίζω ότι εάν τα έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, που υστερούν ήδη κατά 800 εκατομμύρια ευρώ με βάση τον προϋπολογισμό, δεν επαρκούν  για να αγορασθούν τα βιβλία,τα επιστημονικά συγγράμματα και να πληρωθούν οι Δημόσιοι λειτουργοί της Παιδείας, και ταυτόχρονα να εξοφληθούν ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα διάφορα Hedge Funds του εξωτερικού, είμαστε υποχρεωμένοι να εξοφλήσουμε τους κατόχους των ομολόγων και όχι την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία.

Κι αυτό γιατί, εάν έστω και μία δόση των δανείων, των τόκων και των χρεολυσίων μας δεν πληρωθεί, η Ελλάς θα βρεθεί κατηγορούμενη, υπό το Αγγλικό Δίκαιο, στα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Αν λοιπόν οι Έλληνες πολίτες, μπορούσαν ν’ ανταποκριθούν στους φόρους τους, ν’ αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης για να ζεσταθούν, αν είχαν έσοδα για να ξοδέψουν στην αγορά προϊόντων ώστε το κράτος να εισπράξει τον αναλογούντα ΦΠΑ, κι οι έμποροι να είναι συνεπείς στις μηνιαίες υποχρεώσεις τους, ίσως όλα να πήγαιναν καλά.

Με 1.345.000 ανέργους όμως, με πάνω από 500.000 επιχειρήσεις να έχουν βάλει λουκέτο, και με τις περισσότερες που είναι ακόμη ενεργές να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας, με τον ενεργό οικονομικά πληθυσμό της χώρας, να υπολείπεται πλέον κατά 1.000.000 άτομα έναντι του μη ενεργού,  και με την υφεσιακή (για έκτη συνεχή χρονιά) προοπτική του -4,5% για το 2013, πολύ φοβάμαι ότι τίποτα δεν θα πάει καλά.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας λοιπόν, σε μία εντελώς διασταλτική (αν μου επιτρέπετε) ερμηνεία της επίμαχης παραγράφου του ΦΕΚ 240 Α που αίρει την ασυλία της, η χώρα μου αντιμετωπίζεται πλέον από τους δανειστές της, ως μία κοινή Ανώνυμη Εταιρεία, με απλούς και αναλώσιμους εργαζομένους ... τον λαό της

Γι’ αυτό, θα συνεχίσω να βάζω το ξυπνητήρι μου στις 07:15 κάθε πρωί.

Και μαζί μ’ εμένα, θα προσπαθώ να «ξυπνήσω» και τους υπόλοιπους συμπολίτες μου, από την «μακαριότητα» του σοκ που έχουν υποστεί.

Καλή σας ημέρα ...

ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

  Την ώρα που παραχωρείται αμετάκλητα η Εθνική Κυριαρχία της χώρας, ο λαός «βομβαρδίζεται» με πλήθος πληροφοριών, διαρροών και στοιχείων για λίστες με πιθανούς φοροφυγάδες, που θα έπρεπε ήδη, εδώ και μήνες, να βρίσκονται υπό τον αυστηρό φορολογικό έλεγχο των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, αλλά και με μία ξαφνική έξαρση των κρουσμάτων βομβιστικών επιθέσεων σε «επώνυμους στόχους».

Μοναδικός σκοπός, η παραπληροφόρηση του κόσμου και η αποστροφή της προσοχής του από το μόνο και σημαντικό ζήτημα της κύρωσης από την Βουλή των Ελλήνων, κατόπιν της συζήτησης που ξεκινά την Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013, της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 240 Α στις 12 Δεκεμβρίου 2012, μέσω του οποίου «η Ελλάς, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, παραιτούνται αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους ή τα περιουσιακά τους στοιχεία ...»

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δηλώνουμε ότι δεν αναγνωρίζουμε οποιαδήποτε απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πέραν αυτής των 3/5 της Βουλής που προβλέπει το Σύνταγμα, με την οποία εκχωρείται, στους οποιουσδήποτε δανειστές μας, η Εθνική Κυριαρχία της χώρας, ο Ορυκτός της πλούτος και κάθε ιδιωτική και δημόσια περιουσία της.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Τον Μάϊο του 2010 η Ελληνική Δημοκρατία (ως Δανειολήπτης) και η Τράπεζα της Ελλάδος (ως Αντιπρόσωπος του Δανειολήπτη) υπογράφουν τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης, στην οποία προβλέπεται ότι ο Δανειολήπτης (ΜΟΝΟ η Ελληνική Δημοκρατία δηλαδή) παραιτείται "αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία ... " κλπ

Στις 21 Ιουλίου 2010, με το ΦΕΚ Α 119 (Νόμος 3864), ιδρύεται το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), με σκοπό "... τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού  συστήματος ..." αλλά και " ... συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών των αλλοδαπών τραπεζών ..." με αρχικό κεφάλαιο 10.000.000.000 €, και διάρκεια ισχύος μέχρι την 30η Ιουνίου 2017 (!) 

Στο ίδιο ΦΕΚ καθορίζεται και το ποια θεωρείται ότι είναι η περιουσία του Ταμείου, καθώς και το ότι, αν και χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου με χρήματα που προέρχονται από τον EFSF,μέσω του Ελληνικού Δημοσίου, το Ταμείο ΔΕΝ αποτελεί Πρόσωπο Δημοσίου αλλά ... Ιδιωτικού Δικαίου.

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2012, με το ΦΕΚ Α 180 (Νόμος 4079), το ΤΧΣ "προικίζεται" με άλλα ... 40.000.000.000 € και το κεφάλαιό του πλέον να ανέρχεται στα 50.000.000.000 €,

ενώ στα περιουσιακά του στοιχεία προστίθενται πλέον " ... τα προϊόντα της εκκαθάρισης των πιστωτικών ιδρυμάτων ..." !! 

Στις 14 Φεβρουαρίου του 2012, εκδίδεται το ΦΕΚ 28 Α, το οποίο ενσωματώνει την 2η δανειακή σύμβαση, όπου πλέον η Τράπεζα της Ελλάδος εμφανίζεται, όχι απλά ως αντιπρόσωπος της Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά ως η ΙΔΙΑ να παραιτείται "... από οποιαδήποτε ασυλία ... " κλπ. Τα περιουσιακά στοιχεία της ΤτΕ δηλαδή, όπως (πχ) ο χρυσός της Ελλάδας, δεν προστατεύονται πλέον.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι στο τέλος της παραγράφου, υπάρχει υποσημείωση η οποία αναφέρεται ότι " τα ανωτέρω θα εφαρμόζονται με την επιφύλαξη του Αρ.57Α του Καταστατικού της ΤτΕ". Το τι αναφέρει αυτό το άρθρο, μπορείτε να το δείτε πιο κάτω. Το γιατί όμως το Καταστατικό της Τράπεζας είναι ισχυρότερο από την παραίτηση "... οποιασδήποτε ασυλίας" ακόμη και του Ελληνικού Κράτους, είναι θέμα όσων γνωρίζουν πολύ καλύτερα νομικά από εμένα για να το εξηγήσουν.

Και έτσι ερχόμαστε στο "σήμερα". Στις 12 Δεκεμβρίου του 2012, εκδίδεται το ΦΕΚ 240 Α, στο οποίο περιλαμβάνεται η 3η δανειακή σύμβαση στην οποία, φυσικά, υπάρχει και πάλι ο όρος περί παραίτησης της ασυλίας της χώρας και της ΤτΕ, μόνο που αυτή τη φορά προστίθεται και το ΤΧΣ, ο οργανισμός δηλαδή που συστάθηκε ως ΝΠΙΔ, από το Ελληνικό Δημόσιο, με χρήματα του EFSF, με σκοπό τη χρηματοδότηση (ανακεφαλαιοποίηση) των ελληνικών, αλλά και των θυγατρικών των αλλοδαπών, τραπεζών.

Και τα ερωτήματα πλέον προκύπτουν αμείλικτα :

α) αποτελούν ή όχι αυτά τα άρθρα, πλήρη παράδοση κάθε ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, μέσω 

τόσο της ΤτΕ αλλά και του ΤΧΣ το οποίο ανακεφαλαιοποιεί της Ελληνικές τράπεζες, στους δανειστές μας ;

β) αποτελούν ή όχι αυτά τα άρθρα, πλήρη εκχώρηση, με βάση το Αγγλικό Δίκαιο, της Εθνικής μας Κυριαρχίας, εν είδει αποικίας, στους κάθε λογής δανειστές μας ;

γ) αποτελούν ή όχι αυτά τα άρθρα διεθνείς -εντέλει- συμβάσεις, οι οποίες θα έπρεπε (και πρέπει) να κυρωθούν στη Βουλή με την πλειοψηφία των 3/5 (180) της ολομέλειας ;

δ) πώς είναι δυνατόν, Έλληνες βουλευτές, γνωρίζοντας αυτούς τους όρους, να θέτουν την υπογραφή τους κάτω από τέτοια κείμενα ;

ε) πώς είναι δυνατόν να ακούμε ακόμη για "σκληρές" διαπραγματεύσεις, όταν αυτά τα άρθρα υπάρχουν ακόμη σε αυτές τις συμβάσεις ;