ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΠΕΡΝΑΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β’ ΑΘΗΝΩΝ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΠΕΡΝΑΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Την ώρα που η κυβέρνηση διαφημίζει το «μαϊμού» πρωτογενές πλεόνασμα, οι εξαθλιωμένοι Έλληνες χάνουν και τα σπίτια τους. Επειδή οι ρυθμίσεις που γίνονται για τα κόκκινα δάνεια είναι για τα μάτια της Μέρκελ, σας επισυνάπτω την πρόταση νόμου που κατέθεσα και προβλέπει:

1. Προστασία κύριας κατοικίας για οφειλές στο Δημόσιο,
2. Απαγόρευση πλειστηριασμών κύριας κατοικίας για οφειλές σε τράπεζες και ιδιώτες,
3. Αναστολή πλειστηριασμών από πιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες παροχής πιστώσεων και εκδοχείς αυτών έως το 2020

 Σας επισυνάπτω ολόκληρη την πρόταση νόμου:

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ

«Προστασία κύριας κατοικίας»

Α. Αιτιολογική Έκθεση επί της Προτάσεως Νόμου για την «Προστασία κύριας κατοικίας».

Το σπουδαιότερο ζήτημα που μονοπωλεί και εκφράζει τις αγωνίες σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας είναι αυτό της άρση της αναστολής των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, η οποία ισχύει μέχρι την 31^η/12/2013. Το ενδεχόμενο αυτό φαντάζει πιθανότερο από ποτέ, αφού, παρά τις αόριστες και ανεδαφικές διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού περί προστασίας της κύριας κατοικίας, κυβερνητικοί Βουλευτές, όπως και ο Υφυπουργός Ανάπτυξης, κ. Σκορδάς, δηλώνουν πως οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας θα αρχίσουν να εκτελούνται σταδιακά από τις αρχές του 2014.

Υπενθυμίζουμε πως, ενώ παρατείνεται έως την 31^η Δεκεμβρίου 2013, αφ’ ενός, η αναστολή των πλειστηριασμών από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους που δεν υπερβαίνουν το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) Ευρώ, αφ’ ετέρου, οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας, υπό τον όρο πως η αξία αυτής δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις αφορολόγητο όριο προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό, εντούτοις, η αναστολή των πλειστηριασμών δεν ισχύει για τα χρέη των ιδιωτών προς το Δημόσιο και τους Ασφαλιστικούς Οργανισμούς. Μάλιστα, όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία της Γενικής Διεύθυνσης Ελέγχων και Εισπράξεων του Υπουργείου Οικονομικών, από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Αύγουστο του 2013, έχουν διενεργηθεί 10.775 προγράμματα πλειστηριασμού ακινήτων.

Αναφέρουμε, ως εκ του περισσού, πως η απόκτηση κατοικίας αποτελούσε για πολλές δεκαετίες τον πολιορκητικό κριό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και όνειρο της συντριπτικής πλειονότητας των συμπολιτών μας. Μέσα από αυτό το όνειρο εδραιώθηκαν, γιγαντώθηκαν και συνεχίζουν να κερδοφορούν οι Ελληνικές Τράπεζες, η ρευστότητα των οποίων, μόνο από τη διάθεση στεγαστικών δανείων, εκτοξεύθηκε σε κεφαλαιακά διαθέσιμα ισόποσα των Τραπεζών της Αμερικής.

Η ελληνική κοινωνία, όμως, διανύει ήδη τον πέμπτο συνεχή χρόνο ύφεσης, τα εισοδήματα των νοικοκυριών έχουν καταβαραθρωθεί, ενώ οι εκτιμήσεις για τα επόμενα χρόνια εμφανίζονται περισσότερο δυσοίωνες από ποτέ. Στατιστικές αναφορές δεικνύουν πως η ανεργία, κατά το διάστημα από το πρώτο Μνημόνιο μέχρι σήμερα, ανήλθε από το 11,96% του Μαΐου 2010 στο 27,10% του δεύτερου τριμήνου του 2013, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Γ.Σ.Ε.Ε. και της ΕΛ.ΣΤΑΤ., με τους μακροχρόνια άνεργους νέους άνδρες να ανέρχονται σε 66,8% και τις γυναίκες στο 65,10% επί του συνόλου. Τα ανωτέρω ποσοστά προκύπτουν από τους δηλωθέντες ανέργους, δίχως να περιλαμβάνονται σε αυτούς άλλες κατηγορίες απασχολούμενων, αυτοαπασχολούμενων, Δικηγόρων, Ιατρών, εμπόρων κλπ. οι οποίοι δεν καταγράφονται ως τέτοιοι. Έτσι, το πραγματικό ποσοστό της ανεργίας υπερβαίνει το 50% του όλου πληθυσμού της Χώρας.

Παρ’ όλα αυτά, το ίδιο το Κράτος επιβάλλει στον πολίτη την υποχρεωτική πληρωμή σαράντα (40) φόρων, τελών και εισφορών για το ακίνητό του, οι οποίοι, σύμφωνα με το «Παρατηρητήριο Φορολογίας Ακινήτων» της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), είναι οι εξής:

1. Φόρος Εισοδήματος μισθωμάτων 10-33 %
2. Τέλος Χαρτοσήμου + ΟΓΑ (πλην μισθωμάτων κατοικιών) 3,6 %
3. Συμπληρωματικός Φόρος Εισοδήματος Μισθωμάτων 3 %
4. Ειδική εισφορά αλληλεγγύης φυσικών προσώπων 1-4%
5. Τεκμαρτό εισόδημα διαβίωσης σε ιδιόκτητη ή μισθωμένη α'+ β' κατοικία αναλόγως εμβ.& Τ.Ζ.
6. Τεκμαρτό εισόδημα ιδιοχρησιμοποίησης επαγγελματικής στέγης 18-45 %
7. Κράτηση στα μισθώματα από το Δημόσιο υπέρ ΜΤΠΥ 3%
8. Κράτηση στα μισθώματα από τους ΟΤΑ υπέρ ΤΑΔΚΥ 2 %
9. Φ.Π.Α. στην αγορά νεόδμητων κτισμάτων και στην αντιπαροχή 23 %
10. Φόρος Μεταβίβασης Ακινήτων 8-10 %
11. Δημοτικός φόρος μεταβίβασης ακινήτων 3 % επί ΦΜΑ
12. Φόρος Ανταλλαγής (- συνένωσης οικοπέδων) 4-5%
13. Φόρος Διανομής Ακινήτων 2-2,5%
14. Φόρος Χρησικτησίας Ακινήτων 8-10 %
15. Φόρος Υπεραξίας στις πωλήσεις ακινήτων που αποκτήθηκαν από 1.1.2013 20 %
16. Τέλος υπέρ Ταμείου Νομικών κατά τη σύνταξη συμβολαίων και τη μεταγραφή 7,75‰
17. Πρόσθετο Τέλος Μεταγραφής Συμβολαίων 4,5-7,5‰
18. Φόρος Κληρονομιάς ή Γονικής Παροχής ακινήτων
    Α' Κατηγορία: προς τέκνα (γονική παροχή), εγγονούς, συζύγους, γονείς 1-10 %
    Β' Κατηγορία: προς κατιόντες, αδελφούς, θείους, παππούδες κλπ. 5-20 %
    Γ' Κατηγορία: προς άλλους συγγενείς και ξένους 20-40 %
19. Φόρος Δωρεάς ακινήτων
    Α' Κατηγορία: προς εγγονούς, συζύγους, γονείς 1-10 %
    Β' Κατηγορία: προς κατιόντες, αδελφούς, θείους, παππούδες κλπ. 5-20 %
    Γ' Κατηγορία: προς άλλους συγγενείς και ξένους 20-40 %
    Δ. Ετήσιοι - Περιοδικοί φόροι επί της κατοχής ακινήτων
20. Ετήσιος Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) από 1.1.2010, αφορολόγητο 200.000 ευρώ 2‰-2 % (τα Φυσικά πρόσωπα), 6‰ (τα Νομικά πρόσωπα)
21. Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ακινήτων (ΕΕΤΑ) (μέσω ΔΕΗ) για το έτος 2013 2,55-17 ευρώ/τμ
22. Ετήσιο Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ), (κτίσματα και οικόπεδα) 0,25-0,35‰ (έως 10πλάσιο στους υπερχρεωμένους ΟΤΑ)
23. Ετήσιος Φόρος Ακίνητης Περιουσίας Υπεράκτιων Εταιριών 15 % (πλην απρόσ.)
24. Φόρος Αναπροσαρμογής Αξίας ακινήτων επιχειρήσεων (περιοδ.) γη 5 %, κτίρια 8 %
25. Δημοτικά Τέλη Καθαριότητας - Φωτισμού Ελεύθερα από ΟΤΑ
26. Δημοτικός Φόρος Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων Ελεύθερα από ΟΤΑ
27. Ειδικό Τέλος Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας   Kwh x Μον.Χρ.€/Kwh
28. Δημοτικά Δυνητικά Τέλη (με διάφορες αιτιολογίες) Ελεύθερα από ΟΤΑ
29. Τέλη Αποχέτευσης ακινήτων (σύνδεση - χρήση). Από ΟΤΑ - ΔΕΚΟ
30. Εισφορές σε γη & χρήμα για ένταξη σε σχέδια πόλεων (Ν.1337/83) σε γη έως 60 %, σε χρήμα έως 25 %
31. Τέλος Εγγραφής ακινήτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο 35 ευρώ/δικαίωμα + 1‰ επί της αντικειμενικής αξίας
32. Εισφορά Υπεραξίας -Tέλος Ανάπλασης υπέρ ΔΕΠΟΣ με το Ν.2508/97
33. Τέλος έκδοσης οικοδομικής αδείας 1 % επί προϋπολογισμού
34. Τέλος οικοδομικών εργασιών
35. Κράτηση υπέρ Δήμου, ΤΕΕ και ΤΣΜΕΔΕ Επί προϋπολογισμού
36. Εργοδοτικές εισφορές προς ΙΚΑ & ΤΕΑΕΔΞΕ 90 % επί τεκμ. ημερομ.
37. Φόρος Προστιθέμενης Αξίας επί οικοδ. υλικών και εργασιών 23%
38. Δημοτικά Τέλη Κατάληψης Πεζοδρομίου Ελεύθερα από ΟΤΑ
39. Τέλος ρευματοδότησης ακινήτου (υπέρ ΔΕΗ και Δημοσίου) Ν.4483/65 (άρθρο 8)
40. Πολεοδομικά πρόστιμα αυθαιρέτων κλπ. Ν. 4014/11.

Στους ως άνω φόρους δεν υπολογίζουμε τον υπό ψήφιση ενιαίο φόρο ακινήτων για το 2014, βάσει του οποίου θα φορολογούνται ακόμα και τα αγροτεμάχια από το πρώτο τετραγωνικό.

Καθίσταται, λοιπόν, παραπάνω από σαφές πως, όχι μόνο δεν έχουν εκλείψει οι κοινωνικοί και οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν το μέτρο της αναστολής των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, αλλά έχουν επιταθεί. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε απόγνωση. Έξι (6) εκατομμύρια συμπολιτών μας τυγχάνουν ανασφάλιστοι, χωρίς καμία δυνατότητα πρόσβασης, αυτοί και οι οικογένειές τους, στη δημόσια υγεία και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ο γονέας αδυνατεί, πλέον, να καλύψει ακόμα και τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης των τέκνων του. Εσχάτως, Έκθεση της UNICEF με θέμα «Η Κατάσταση των Παιδιών στην Ελλάδα 2013» ανέφερε πως τα φτωχά και κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά στην Ελλάδα ανέρχονται σε 597.000, με τα 322.000 εξ’ αυτών να αντιμετωπίζουν σοβαρές στερήσεις. Η παρούσα Έκθεση συνετάχθη βάσει στοιχείων του 2011, με το σημερινό ποσοστό να υπερβαίνει σε απόλυτους αριθμούς τα 1.000.000 παιδιά.

Ομοίως αποκαλυπτικές για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης είναι, σύμφωνα με την Eurostat, οι εκτιμήσεις που αφορούν τον δείκτη φτώχειας που κατασκευάζεται διατηρώντας διαχρονικά σταθερό το όριο φτώχειας σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης. Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο δείκτη, η φτώχεια αυξήθηκε από 20,1% του 2008 στο 35,8% το 2011, με 1 στους 2 φτωχούς να έχουν το 2011 διαθέσιμο μηναίο ισοδύναμο εισόδημα μικρότερο από 334 Ευρώ, ενώ ο δείκτης υλικής αποστέρησης, δηλαδή το ποσοστό των νοικοκυριών που αδυνατούν να καλύψουν, τουλάχιστον, 3 από τις 9 βασικές τους ανάγκες, ανήλθε σε 33,7% το 2012 σε σχέση με 21,8% το 2008.

Η δε έξοδος από την κρίση, δηλαδή η επιστροφή των πολιτών στα προγενέστερα της κρίσης επίπεδα ευημερίας, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οι οποίες εξ’ αντικειμένου είναι αισιόδοξες προκειμένου να πείσει για την ορθότητα της βάρβαρης πολιτικής του, τοποθετείται περί το 2020. Προστίθενται, δηλαδή, άλλα 7 έτη δυστυχίας και φτωχοποίησης στις πλάτες του πολύπαθου λαού. Και ενώ ο Πρωθυπουργός ισχυρίζεται τα ανωτέρω, το ίδιο το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στην Τριμηνιαία του Έκθεση Ιούνιος – Σεπτέμβριος 2013, στο Κεφάλαιο 3 Ειδικό Θέμα: Το Δημόσιο Χρέος μετά το τέλος του «Μνημονίου»(2014), έρχεται να τον διαψεύσει με τον πλέον επίσημο τρόπο επισημαίνοντας, στη σελ. 41, πως «…η χώρα είναι σε χειρότερη θέση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του Δημοσίου Χρέους της αφού έχει συρρικνωθεί σημαντικά η παραγωγική της βάση…»…. «Ούτε μπορεί κανείς να αναμένει σοβαρή μείωση του χρέους μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Γενικά, πολύ μεγάλα χρέη σε απόλυτα μεγέθη και ως % ΑΕΠ γίνονται ανεξέλεγκτα («μη βιώσιμα»), προκαλούν αβεβαιότητες και κινδύνους (με αποτέλεσμα οι δανειστές να απαιτούν υψηλά πριμ ρίσκου, ιδιαίτερα αν εκτιμούν ότι η χώρα στο τέλος θα χρεοκοπήσει, οδηγώντας την έτσι στην χρεωκοπία) και αφαιρούν από τις κυβερνήσεις δυνατότητες αντιμετώπισης οικονομικών προβλημάτων. Ακόμα και αν τα χρέη δεν οδηγούν την αναπτυξιακή διαδικασία σε πλήρη κατάρρευση, όμως τείνουν να την επιβραδύνουν. Αυτό ισχύει ακόμη και αν δεν μπορούμε να καθορίσουμε επακριβώς το όριο πάνω από το οποίο πνίγουν την ανάπτυξη».

Με αυτά τα δεδομένα, την ανεργία να καλπάζει σε δυσθεώρητα ύψη και την πρόδηλη, αυτονόητη και αυταπόδεικτη αδυναμία των οφειλετών να αποπληρώσουν τα πάσης φύσεως και προελεύσεως χρέη τους, το Κράτος έχει απεμπολήσει τον ρόλο του ως κοινωνικού και έχει μετατραπεί σε τιμωρό των πολιτών του. Με τις πράξεις και τις παραλείψεις του παραβιάζει βάναυσα τις συνταγματικές επιταγές του άρ. 17, «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους…», του άρθρου 25 περ. 1, «Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους..» και του άρ. 21 περ. 4, σύμφωνα με την οποία «Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους».

Ενδεχόμενη άρση της αναστολής των πλειστηριασμών από 1^ης Ιανουαρίου 2014 δεν θα μετέτρεπε, απλώς, χιλιάδες οικογένειες σε έρμαια στις ορέξεις των τραπεζών, και των πάσης φύσεως κερδοσκόπων, αλλά θα επέφερε περαιτέρω οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: α) στην ίδια την αγορά ακινήτων, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση των ακινήτων στις τράπεζες, οι οποίες θα βρεθούν να κατέχουν πληθώρα ακινήτων, με επιπρόσθετα έξοδα διαχείρισή τους, αδυναμία πώλησής τους, αλλά και καμία δυνατότητα είσπραξης του υπόλοιπου ποσού του δανείου, αφού η αρχική δανειοδότηση θα υπερβαίνει κατά πολύ τα έσοδα από τον πλειστηριασμό, β) στους ίδιους τους δανειολήπτες, οι οποίοι όχι μόνο θα χάσουν την κατοικία τους, αλλά θα εξακολουθούν να χρωστούν στις τράπεζες μεγάλα ποσά, δεδομένου ότι το τίμημα των πλειστηριασμών θα είναι πολύ μικρό σε σχέση με το ποσό του αρχικού δανείου.

Οφείλει, λοιπόν, η Πολιτεία, τώρα περισσότερο από ποτέ, να αναδείξει το κοινωνικό της πρόσωπο με θετικό τρόπο και να σταθεί πλησίον του πολίτη. Άλλωστε, κοινωνικό Κράτος είναι εκείνο που αναλαμβάνει όλες εκείνες τις θεσμικές υποχρεώσεις για την προάσπιση των βασικών αναγκών των πολιτών του εξασφαλίζοντας την ανθρώπινη αξία. Είναι εκείνο που παρεμβαίνει στη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας για να αμβλύνει τις ανισότητες, αναδιανέμοντας το εθνικό εισόδημα προς όφελος των οικονομικά ασθενέστερων. Είναι εκείνο που παρεμβαίνει ρυθμιστικά στις κοινωνικές σχέσεις για την εξυπηρέτηση, τη διασφάλιση και την προαγωγή του κοινωνικού συμφέροντος. Είναι εκείνο που θέτει τον άνθρωπο πάνω από τους αριθμούς.

Οφείλει άμεσα το ελληνικό Κράτος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων για την εδραίωση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία του θεσμού της οικογένειας, να μην ποινικοποιεί την ανεργία και την αδυναμία του πολίτη να ανταποκριθεί στις, ούτως ή άλλως, υπέρμετρες φορολογικές και ασφαλιστικές του υποχρεώσεις και να απόσχει από τη λήψη κάθε καταδιωκτικού μέτρου που θα έπληττε την πρώτη κατοικία.

Οφείλει το ελληνικό Κράτος να διαμορφώσει με θετικό, ρητό και κατηγορηματικό τρόπο το πλαίσιο προστασίας της κύριας κατοικίας του πολίτη από όλους εκείνους που κερδοσκοπούν, υπό την επίφαση της νομιμότητας ή μη, στις πλάτες του.

Επειδή, πρώτιστη και ύψιστη υποχρέωση της Πολιτείας είναι να διασφαλίζει την κοινωνική συνοχή και το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες παρεμβαίνοντας αποφασιστικά και ρυθμιστικά εκεί όπου αυτοί αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έναντι των πιστωτικών ιδρυμάτων, αλλά και του ίδιου του Κράτους.

Επειδή, στην περίπτωση της άρσης των πλειστηριασμών της κύριας κατοικίας, οι αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις θα είναι τεράστιες δοκιμάζοντας σε ακραίο βαθμό τις αντοχές της κοινωνίας.

Επειδή, για τους ανωτέρω λόγους, πρέπει άμεσα να απαγορευθεί η κατάσχεση, υποθήκευση και ο πλειστηριασμός της κύριας κατοικίας οιουδήποτε φυσικού προσώπου αδυνατεί, ως απόρροια της τραγικής οικονομικής δίνης στην οποία έχει περιέλθει, να ανταποκριθεί στην εκπλήρωση των οφειλών του προς Δημόσιο, τα πιστωτικά ιδρύματα, τους ιδιώτες, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις ΔΕΚΟ, τα ΝΠΔΔ, τα ΝΠΙΔ που ελέγχονται από το Κράτος, τους ΟΤΑ.

Επειδή, η ανεργία καλπάζει, συνακολούθως δε, η οικονομική δύναμη των Ελλήνων βαίνει συνεχώς μειούμενη, χωρίς να διαφαίνεται ο χρόνος εξόδου από τα Μνημόνια και τις καταστροφικές συνέπειές τους.

Επειδή, το Κράτος οφείλει, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, να δώσει ηχηρή απάντηση στις φήμες περί μαζικής εκχώρησης ή πώλησης του συνόλου των δανειακών απαιτήσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων σε εγχώρια και ξένα funds.

Επειδή, οι τράπεζες ικανοποιούνται, ούτως ή άλλως, από ενδεχόμενες προσφυγές των πολιτών για ρύθμιση των χρεών τους ενώπιον των Δικαστηρίων, αφ’ ης στιγμής υποχρεούνται οι δανειολήπτες, με τον Ν. 4161/2013, από καταθέσεως της αιτήσεως, να καταβάλλουν ένα χρηματικό ποσό, χωρίς να αναμένεται η οριστική απόφαση του Δικαστηρίου.

Επειδή, ως εκ τούτου, το Κράτος οφείλει να προστατέψει άμεσα την κύρια κατοικία από οιαδήποτε οφειλή, ικανή να άξει σε δήμευσή της.

Βάσει των ανωτέρω, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ καταθέτουν την παρούσα Πρόταση στοχεύοντας στην προστασία της κύριας κατοικίας όσων φυσικών προσώπων παρουσιάζουν πραγματική αδυναμία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έναντι των πάσης φύσεως πιστωτικών ιδρυμάτων, ιδιωτών, Ασφαλιστικών Φορέων, Δ.Ο.Υ., Δ.Ε.Κ.Ο., Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ. που ελέγχονται από το Κράτος, Ο.Τ.Α.

Επί των Άρθρων

Με το Άρθρο 1 απαγορεύεται η κατάσχεση, η εγγραφή υποθήκης, η εγγραφή προσημείωσης υποθήκης, η παρακράτηση κυριότητας και ο πλειστηριασμός της κύριας κατοικίας όσων φυσικών προσώπων αδυνατούν, συνεπεία της οικονομικής ύφεσης, να αποπληρώσουν τις οφειλές τους έναντι του Κράτους, όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, κύριας και επικουρικής, Δ.Ο.Υ., Δ.Ε.Κ.Ο., Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ. που ελέγχονται από το Κράτος και Ο.Τ.Α.

Με αυτήν τη ρύθμιση η Πολιτεία παύει να είναι τιμωρός και, ως οφείλει, καθίσταται αρωγός στην αγωνία που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών προκειμένου να διασώσει την κύρια οικία. Εμπράκτως αποδεικνύει στον ευρισκόμενο σε κατάσταση φτώχειας ή απειλούμενο από φτώχεια, στον άνεργο, στον μακροχρόνια άνεργο, στον ελεύθερο επαγγελματία με τζίρο μικρότερο ακόμα και από τα λειτουργικά έξοδα της επιχείρησής του, στον άνεργο επιστήμονα που αδυνατεί να καταβάλλει τις ασφαλιστικές του εισφορές, στον ανάπηρο, στον συνταξιούχο, του οποίου η σύνταξη έχει καταβαραθρωθεί, στον μισθωτό, ο μισθός του οποίου επουδενί επαρκεί να καλύψει τις οικογενειακές του ανάγκες, πως το Κράτος, στους χαλεπότερους καιρούς της σύγχρονης ιστορίας μας, πρώτο και πάνω απ’ όλους, εξασφαλίζει το ελάχιστο προαπαιτούμενο διαβίωσης, που δεν είναι άλλο από την προστασία της κύριας κατοικίας.

Με το Άρθρο 2 απαγορεύονται έως την 31^η Δεκεμβρίου 2020 οι πλειστηριασμοί της κύριας κατοικίας, οι οποίοι επισπεύδονται από πιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες παροχής πιστώσεων, τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών, αλλά και από ιδιώτες, καθώς, όχι μόνο δεν έχουν εκλείψει, αλλά έχουν γιγαντωθεί οι οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν το μέτρο της αναστολής των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, δίχως να διαφαίνεται καμία πιθανότητα εξόδου από την κρίση, τουλάχιστον έως το 2020, σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις της ίδιας της Κυβέρνησης, αλλά και του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους.

Με τη ρύθμιση, λοιπόν, αυτή δημιουργείται ένα πλέγμα προστασίας της κύριας κατοικίας των δανειοληπτών, οι οποίοι έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους. Παράλληλα, προστατεύεται η οικογένεια, η υγεία των πολιτών και, εν τέλει, το ίδιο το Κράτος, η ευμάρεια του οποίου ερείδεται, πρωτίστως και κατ’ απόλυτο βαθμό, στην ευημερία του πολίτη και στο αίσθημα ασφάλειας που βιώνει για να λειτουργήσει ως μέλος του συνόλου.

Με το Άρθρο 3 αναστέλλονται, έως την 31^η Δεκεμβρίου 2020, οι πλειστηριασμοί, οι οποίοι επισπεύδονται για την ικανοποίηση απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) Ευρώ, από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων, καθώς και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών.

Η ρύθμιση αυτή είναι αναγκαία για δύο λόγους: πρώτον, διότι διαλαμβάνει τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, όπως αυτές εξεφράσθησαν από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, και οι οποίες αναφέρονται σε επαναφορά στο προ κρίσης επίπεδο διαβίωσης όχι συντομότερα από το 2020 και, δεύτερον, διότι τα ποσά των δανειακών χρεών έχουν υποστεί κατακόρυφη αύξηση ένεκα της πολυετούς αδυναμίας των δανειοληπτών να αποπληρώσουν κεφάλαιο και τόκους. Έτσι αν, επί παραδείγματι, το συνολικό χρέος ενός δανείου ανήρχετο το 2009 στο ποσό των 180.000 Ευρώ, αυτό υπερβαίνει, ήδη, με την προσαύξηση των τόκων και των αντισυνταγματικώς, σε πλείστες περιπτώσεις, πανωτοκίων, το τιθέμενο για την απαγόρευση των πλειστηριασμών όριο των 200.000 Ευρώ, την ίδια ώρα που οι συμπολίτες μας βιώνουν τον προσωπικό τους Αρμαγεδδώνα αδυνατώντας να ανταποκριθούν ακόμα και στις βασικές διατροφικές ανάγκες των τέκνων τους. Διατηρώντας, λοιπόν, αμετάβλητο, τόσο το χρονικό όριο αναστολής των πλειστηριασμών, ορισθέν μέχρι την 31^η/12/2013, όσο και το ποσοτικό όριο των 200.000 Ευρώ, ανοίγεται, από 1^ης/1/2014, διάπλατα η πόρτα στους πλειστηριασμούς. Αυτήν την αδικία αποτρέπει η παρούσα διάταξη με την θέσπιση ενός ρεαλιστικότερου και δικαιότερου, σύμφωνα με τα νέα οικονομικά, κοινωνικά και εργασιακά δεδομένα, πλαισίου προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας.

Το Άρθρο 4 ορίζει πως η απόφαση για την άρση ή μη της απαγόρευσης των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας του Άρθρου 2, και αυτών του Άρθρου 3, επειδή αφορά στην άσκηση και προστασία των ατομικών, και κατ’ επέκταση κοινωνικών, δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας, της κατοικίας και της διατήρησης της οικογένειας ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, ή στον περιορισμό αυτών, είναι αναγκαίο, σύμφωνα με το Άρθρο 72 Σ., να ληφθεί με ψηφισθέντα Νόμο από την Ολομέλεια της Βουλής σε συνεδρίασή της που θα πραγματοποιηθεί το πρώτο τρίμηνο του 2021, ήτοι αμέσως μετά την παρέλευση της ημερομηνίας για την απαγόρευση των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας για οφειλές στα πιστωτικά ιδρύματα και σε ιδιώτες, καθώς και της αναστολής των πλειστηριασμών για την ικανοποίηση απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) Ευρώ, από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων, καθώς και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών.

Με το Άρθρο 5 καταργείται κάθε αντίθετη με τα οριζόμενα στα ανωτέρω Άρθρα διάταξη.

Β. Πρόταση Νόμου

«Προστασία κυρίας κατοικίας»

Άρθρο 1. Προστασία κύριας κατοικίας για οφειλές στο Δημόσιο

 Απαγορεύεται η κατάσχεση, η εγγραφή υποθήκης, η προσημείωση υποθήκης, η παρακράτηση κυριότητας και ο πλειστηριασμός της κύριας κατοικίας όλων των φυσικών προσώπων που έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των χρηματικών οφειλών τους έναντι του Κράτους, όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, κύριας και επικουρικής, Δ.Ο.Υ., Δ.Ε.Κ.Ο., Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ. που ελέγχονται από το Κράτος και Ο.Τ.Α. 

Άρθρο 2. Απαγόρευση πλειστηριασμών κύριας κατοικίας για οφειλές σε πιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες

 Απαγορεύονται, έως την 31^η Δεκεμβρίου 2020, οι πλειστηριασμοί της κύριας κατοικίας όλων των φυσικών προσώπων που έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους έναντι των πάσης φύσεως πιστωτικών ιδρυμάτων, των εταιρειών παροχής πιστώσεων, των εκδοχέων των απαιτήσεων αυτών και των ιδιωτών. 

Άρθρο 3. Αναστολή πλειστηριασμών από πιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες παροχής πιστώσεων και εκδοχείς αυτών

 Αναστέλλονται, έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, οι πλειστηριασμοί, οι οποίοι επισπεύδονται από πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες παροχής πιστώσεων, καθώς και από τους εκδοχείς των απαιτήσεων αυτών για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων που δεν υπερβαίνουν το ποσό των τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) Ευρώ. 

Άρθρο 4. Απόφαση για άρση απαγόρευσης πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας

 Η απόφαση για την άρση ή μη της απαγόρευσης των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας του Άρθρου 2, καθώς και αυτών του Άρθρου 3, λαμβάνεται από την Ολομέλεια της Βουλής σε συνεδρίασή της που θα πραγματοποιηθεί το πρώτο τρίμηνο του 2021.

Άρθρο 5. Κατάργηση κάθε αντίθετης διάταξης

 Καταργείται κάθε αντίθετη με τα οριζόμενα στα ανωτέρω Άρθρα διάταξη.

Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 2013

Ο Προτείνων Βουλευτής

Βασίλειος Καπερνάρος

Οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια

Όχι, οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια !

Στον λογιστικό τρόπο σκέψης που, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να μας κάνουν να σκεφτόμαστε και να πράττουμε, υπάρχει η, εδώ και αιώνες, αναλυτική και με στοιχεία έντονης αμφισβήτησης των καθεστωτικών ιδεών, συλλογιστική των προγόνων μας.

Ας ανατρέξει ο αναγνώστης, με όσες γνώσεις κι αν διαθέτει, στην αρχαίωνη ιστορία της χώρας μας. Στις υψηλές έννοιες και τα διανοήματα των Ελλήνων φιλοσόφων, ποιητών και ιστορικών, που με τόλμη χάραξαν την αρχή των μονοπατιών της ελεύθερης σκέψης.

Μονοπάτια που έδειξαν το δρόμο στους διαφωτιστές του μεσαίωνα. Μονοπάτια που σήμερα έγιναν λεωφόροι. Που έκαναν έναν Γκαίτε να παραδεχθεί πως «ότι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη». 

Στο σημερινό «μεσαίωνα» της σκέψης, όπου κάθε μας πράξη, κάθε μας σκέψη θα πρέπει να είναι καθοδηγούμενη από καθαρά αριθμητικά δεδομένα, ας αντιτάξουμε τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Αναξαγόρα που ο καθένας από εμάς κρύβει μέσα του.

Γιατί ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Παλαμάς, ο Ρίτσος, δεν είναι απλά 4 ποιητές, είναι οι δημιουργοί του «Άξιον Εστί», της «Ελένης», του «Τάφου» και της «Ρωμιοσύνης»

Γιατί ο Θεοδωράκης, ο Χατζηδάκης, ο Ξαρχάκος, δεν είναι απλά 3 μουσικοσυνθέτες, είναι οι δημιουργοί του «Επιτάφιου», του «Χαμόγελου της Τζοκόντα» και της «Φτωχολογιάς»

Γιατί, όταν στα χείλη μας φτάνει το «τη Ρωμιοσύνη, μην την κλαις», δεν έχουμε στο νου μας «ένας ωραίος στίχος», αλλά την ελπίδα ενός λαού

Γιατί, το «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρωτ’ ανδρειωμένη χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά», δεν είναι 2 στίχοι, είναι ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας.

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΥ

Δεν θα έπρεπε κανείς να διαθέτει … μαντικές ικανότητες για να προβλέψει το αποτέλεσμα της χθεσινής ψηφοφορίας στη Βουλή των Ελλήνων. 

Η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, καταψηφίσθηκε από το σύνολο των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ (αν εξαιρέσει κανείς την κα Τζάκρη) που στηρίζουν την κυβέρνηση. Όχι διότι πείσθηκαν από την ανταλλαγή επιχειρημάτων κατά τη συζήτηση στη Βουλή και πιστεύουν πως στη χώρα πραγματικά επιτελείται έργο, αλλά διότι γνωρίζουν καλά πως σε περίπτωση προκήρυξης νέων εθνικών εκλογών, οι θέσεις που με τόση ζέση ζεσταίνουν στα βουλευτικά τους έδρανα, όταν τύχει να παρακολουθούν κάποια από τις συνεδριάσεις της Βουλής, κινδυνεύουν άμεσα.

Η Δευτέρα 12 Νοεμβρίου του 2013, ξημέρωσε χωρίς τίποτε στη χώρα να είναι διαφορετικό. Τίποτε ;

Όχι. Αυτό που έχει απλά επιβεβαιωθεί, είναι το ότι η πολιτική πρακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως αυτή εκφράζεται σήμερα πλέον και από τον ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθεί κατά γράμμα το ρόλο που έπαιζε στα χρόνια που μεσολάβησαν, τουλάχιστον από το 1996 και μετά. Αυτή ενός συστημικού κόμματος, που παλεύει για να διατηρήσει τη θέση του, τόσο όσον αφορά τη θεσμική του εκπροσώπηση στη Βουλή, όσο και στην κοινωνία.

Σαφώς και η πρόταση δυσπιστίας θα κέρδιζε τις θετικές ψήφους του συνόλου της αντιπολίτευσης, αν εξαιρέσει κανείς την … ακατανόητη (το λιγότερο) στάση της ΔΗΜΑΡ και κάποιων ανεξάρτητων (;) βουλευτών.

Αυτό που η πρόταση αυτή δεν υπήρχε περίπτωση να κερδίσει, ήταν η θετική έκβαση του στόχου της. Η πτώση δηλαδή της κυβέρνησης. Και αυτό, εάν δεν το γνώριζαν, θα έπρεπε να το είχαν προβλέψει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που στήριξαν την προσωπική πρωτοβουλία του προέδρου τους κ. Τσίπρα, για την κατάθεση αυτήν τη -χρονικά- πολιτική στιγμή, αυτής της πρότασης.

Αυτή τη στιγμή, που οι διαφωνίες επί σοβαρών πολιτικών θεμάτων και επιλογών της κυβέρνησης, συναντούσε τις (αν μη τι άλλο) έντονες διαφωνίες στο εσωτερικό τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και -κυρίως- της Νέας Δημοκρατίας. Με ανοιχτά τα «μέτωπα» τόσο για το νέο ενιαίο φόρο στα ακίνητα που ουσιαστικά θα οδηγήσει στη δήμευση κάθε ιδιωτικής περιουσίας, την απελευθέρωση των πλειστηριασμών ακινήτων, την τραγική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων που οδηγεί στη σίγουρη μείωση (κι άλλο) των συντάξεων με την απαίτηση και της τρόικα, με τις άμεσα επικείμενες απολύσεις και άλλων δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων, και φυσικά με την επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2014.

Εάν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχαν λάβει υπ’ όψιν τους τα ανωτέρω (και πολλά περισσότερα), ακόμη-ακόμη και αυτή την «Προγραμματική Συμφωνία»  μεταξύ των προέδρων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ η οποία υπεγράφη πριν λίγες μόλις ημέρες και ουσιαστικά έφερνε «εις γάμου κοινωνία» τα δύο αυτά κόμματα, αλλά και τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στο Mega όπου μέσα σε μία μόλις πρόταση, παρείχε πλήρη στήριξη στο alter ego του πια κ. Βενιζέλο, δεν θα είχαν σε καμία περίπτωση συμφωνήσει στην κατάθεση ΤΩΡΑ αυτής της πρότασης δυσπιστίας.

Όσο κι αν στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας, καμία πρόταση δυσπιστίας, για όσο σοβαρούς λόγους κι αν είχε για να κατατεθεί, τελικά δεν υπερψηφίσθηκε, όσο κι αν το θέμα της ΕΡΤ (που αποτέλεσε την αφορμή) και της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στην πληροφορία προστατεύεται Συνταγματικά (αρθ. 5^Α), η χρονική στιγμή που επελέγη για να κατατεθεί αυτή η πρόταση μομφής, το μόνο που τελικά καταφέρνει είναι η παράταση ζωής κατά έξι τουλάχιστον μήνες, αυτής της εθελόδουλης κυβέρνησης.

Η σιγουριά δε των κυβερνώντων για την καταψήφιση της πρότασης ήταν τέτοια, που την ίδια στιγμή που διεξαγόταν η συζήτηση στη Βουλή επί της πρότασης, υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη συνέχιζαν τις επαφές τους με τον κ. Τόμσεν και τους άλλους υπαλλήλους της τρόικα, σαν να μην συνέβαινε τίποτε απολύτως. Σα να γνώριζαν εκ των προτέρων ότι θα βρίσκονται και την επόμενη μέρα στις θέσεις τους, σα να ήταν απόλυτα σίγουροι ότι όσα μεταξύ τους ("αφεντικά" και "υπάλληλοι") συμφωνήσουν, τελικά θα εφαρμοσθούν γιατί απλά, τίποτε δεν θα αλλάξει.

Υπάρχουν όμως και τομείς που η πρόταση αυτή, θα έχει επιτυχίες. Θα πετύχει σίγουρα την, αμφίβολη μέχρι πριν, συσπείρωση των κυβερνητικών βουλευτών, όχι γύρω από τους αρχηγούς και κατ’ επέκταση την εφαρμογή του κυβερνητικού προγράμματος, αλλά γύρω από την κατοχύρωση, για λίγους έστω ακόμη μήνες, της παχυλής βουλευτικής τους αποζημίωσης. Θα πετύχει τον άμεσο κατευνασμό των αντίθετων φωνών μέσα στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδίως μετά τα όσα ευθαρσώς ανέφερε ο κ. Τσίπρας στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, και ιδίως από την αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του κ. Λαφαζάνη. Θα πετύχει δε και την ανεμπόδιστη προεδρία της ΕΕ από την Ελλάδα, η οποία ξεκινά από 1^ης Ιανουαρίου 2014 και ισχύει για ένα εξάμηνο, την οποία διακαώς επιθυμεί η κυβέρνηση (γι’ αυτό και η επέμβαση στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ) ώστε να μπορέσει -κάπως- να διαχειρισθεί ένα ενδεχόμενο, και διόλου απίθανο, στραπάτσο στις Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές του Μαΐου.

Το μόνο λοιπόν που πραγματικά και ουσιαστικά πέτυχε αυτή η άκαιρη πρόταση δυσπιστίας, είναι η παράταση του χρόνου ζωής αυτής της εθελόδουλης (το ξαναγράφω) κυβέρνησης. Μία παράταση που θα διαρκέσει σίγουρα μέχρι τα μέσα Μαΐου, οπότε και επανέρχεται το Συνταγματικό δικαίωμα κατάθεσης, νεότερης παρόμοιας πρότασης.

Και κάπως έτσι, η Δημοκρατία μετατρέπεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς, με όση αρνητικά φορτισμένη έννοια μπορεί να προσδώσει κανείς σε αυτή τη λέξη.

Εκτός εάν, κάποιο άλλο απροσδόκητο και πάλι (και ενσυνείδητο) γεγονός, επηρεάσει άμεσα τις πολιτικές εξελίξεις, και  φέρει -επιτέλους- στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής της χώρας, την πραγματική έννοια και λειτουργία του κοινοβουλευτικού δημοκρατικού πολιτεύματος. Αυτό του καλώς εννοούμενου δημοκρατικού διαλόγου, χωρίς Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν εσωκομματικές έριδες και διαφωνίες.

Αυτό του οποίου βασική αρχή, αποτελεί η κοινωνική δικαιοσύνη.

Δελτίο Τύπου - Μήνυμα 28ης Οκτωβρίου

Με την ευκαιρία του εορτασμού της επετείου του ηρωικού ΟΧΙ του Ελληνικού λαού, απέναντι στις πανίσχυρες δυνάμεις του φασισμού και του ναζισμού το 1940, ας αναλογιστούμε τις αξίες και τα ιδανικά, για τα οποία οι πρόγονοί μας έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα.

Ας επαναφέρουμε στο νου και την καρδιά μας το «τι σημαίνει να είσαι Έλληνας και Ελληνίδα», ώστε ενωμένοι, δημοκρατικά και ειρηνικά, να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα σε όλους εκείνους που και σήμερα επιχειρούν να καταλύσουν κάθε αίσθημα Αξιοπρέπειας, Τιμής και Υπερηφάνειας, που εδώ και αιώνες διέθετε και ακόμη διαθέτει αυτός ο λαός.

Στη σημερινή εποχή του «ναι σε όλα», ας πει ο καθένας από εμάς το δικό του μικρό «όχι», ώστε όλα μαζί ενωμένα, να γράψουν τις νέες σελίδες των δημοκρατικών αγώνων, που έκαναν την Ελλάδα φάρο και οδηγό για την καθιέρωση των θεμελιωδών αξιών του πολιτισμένου κόσμου.

Τσακίρης Α. Γιώργος

Αντισυνταγματικές επισημάνσεις ...

Με ένα σχετικά γρήγορο ψάξιμο στο διαδίκτυο ...
Έχει κάτι από αυτά ανατραπεί στη συνέχεια ή όχι ;;

   1)      Η 60/2013 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι 10 άρθρα του Ν. 3838/2010 (1α, 14-21 και 24), γνωστού σε δημοσιολογικό επίπεδο ως «νόμου Ραγκούση», είναι ανίσχυρα ως αντιβαίνοντα σε θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδας. 

   2)      Αντισυνταγματική  έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με την απόφαση 3341/2013, την τακτοποίηση των αυθαιρέτων νέας γενιάς με «πάγωμα» της κατεδάφισής τους για 30 χρόνια όπως προέβλεπε ο προηγούμενος νόμος για τα αυθαίρετα 4014/11.

   3)      Αντισυνταγματική κρίθηκε, με την υπ’ αριθμ. 3354/2013 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η πρώτη εφεδρεία στον δημόσιο τομέα που προβλέφθηκε το 2011 με το Μνημόνιο Ι (Ν. 4024/2011) και την υπουργική απόφαση ΔΙΔΑΔ/Φ.26.14/56/ ΟΙΚ.1872/8.11.2011

   4)      το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τη νομοθετική ρύθμιση που παρέχει τη δυνατότητα στο ΣΔΟΕ να προβαίνει σε δέσμευση πάσης φύσεως τραπεζικών λογαριασμών, τραπεζικών θυρίδων κ.λπ.

   5)      το Πολυμελές πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε αντισυνταγματική και παράνομη την είσπραξη του τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε το αίτημα Στουρνάρα για προσωρινή αναστολή της πρωτόδικης απόφασης

   6)      Αντισυνταγματικές έκρινε τις απολύσεις 5 εργαζομένων  των ΚΤΕΛ Χαλκιδικής   το  Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Το  πιο αξιοσημείωτο ίσως είναι  ότι το δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματική την Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου (6/28.02.2012) στην οποία βασίσθηκαν οι απολύσεις και διέταξε την επαναπρόσληψη των 5 απολυμένων εργαζομένων στα ΚΤΕΛ Χαλκιδικής! 

   7)      Την αντισυνταγματικότητα των ρυθμίσεων του Μνημονίου που αναφέρονται στην μείωση των ελάχιστων μισθών, στη διαιτησία, αλλά και στην κατάργηση της ρήτρας μονιμότητας αναδεικνύει η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής που κατατέθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής.

   8)      Αντισυνταγματικό σε 7 σημεία το νέο ασφαλιστικό. Η γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έγινε καταπέλτης με βολές κατά του νέου ασφαλιστικού όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την κύρωση του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή.

   9)       Αντισυνταγματική κρίθηκε από την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, η νομοθετική πρόβλεψη που θέτει φραγμούς στα κατασκευαστικά έργα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δήμους και κοινότητες), καθώς προβλέπει, ότι για κάθε δαπάνη η οποία είναι μεγαλύτερη των 50.000 ευρώ, απαιτείται η προηγούμενη έγκριση του γενικού γραμματέα αποκεντρωμένης διοίκησης.

  10)   Αντισυνταγματική η αδικαιολόγητα μακροχρόνια παράταση της θητείας μελών των Ανεξάρτητων Αρχών, απεφάνθη το Συμβούλιο της Επικρατείας. Πρόκειται για την υπόθεση μέλους του ΕΣΡ, ο οποίος διορίστηκε το 2005 με τετραετή θητεία, ωστόσο βρισκόταν ακόμα στη θέση του, ως τακτικό μέλος, το 2011.

Υπενθύμιση :

Σύνταγμα της Ελλάδος, άρθρο 120 : (Ακροτελεύτια διάταξη)

Παράγραφος 2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

Παράγραφος  4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.